BB-Cook-ing

Lekker zeg, zo'n relaxt dagje afsluiten met een BBQ (zie foto) Maar wat een gedoe in zo'n mini bakje met houtskool, lucifers die niet aan willen blijven, en aanmaakblokjes die helemaal niet zo aanmakerig zijn (dwz: ze gaan gelijk uit als je ze aansteekt). Maar na 1,5uur een beetje aanklooien hadden we toch hete kolen en een half uur later ook eten :-) we hebben de halve camping uitgerookt en een schroeiplek achtergelaten, maar he, we gingen toch de volgende ochtend weer weg :-)

Volledig uitgerust reden we naar Mount Cook waar we onderweg eerst nog even bij Boulders Beach gaan kijken. Hier liggen een paar grote stenen knikkers op  het strand. Over de herkomst hiervan hebben de wetenschappers en de Maori nog een discussie. Ze zijn er echter niet minder mooi om.

Hoe dichter bij Mount Cook we kwamen, hoe harder het ging regenen... van druppelen naar een ernome hoosbui. Het zit ons niet mee als we bergen willen bekijken! Nadat we een foldertje met wandelingen opgehaald hadden in het DOC bezoekerscentrum (lekker droog daar!) reden we naar de andere kant van de berg. Onze stille hoop dat hier in elk geval geen regen zou zijn werd waarheid: we konden zelfs in de zon wandelen! Terwijl het hemelsbreed ca 500m verderop de regen met bakken uit de lucht kwam :-) Lekker gewandeld langs de blauwe meertjes (die inderdaad, zoals de LP al aangaf, niet meer zo blauw waren maar groen). We waren iets te ver doorgelopen en kwamen op een jeep route uit die terugliep naar de parkeerplaats. Vlak voor het einde (wat normaal het begin van de route is) stond een groot bord met: hier niet ingaan: hoog lawine gevaar...... Oeps! Maar lieve lezers, niet gevreesd, we zijn er nog. Volledig intact en blog typend :-)

Na deze mini wandeling zijn we nog een keer omhoog gelopen om de gletsjer-view route te doen. Dit keer werden we wel beloond voor onze inspanning: een prachtig uitzicht over het gletsjer meer, de gletsjer en de ijsbergen die erin dreven. Mt Cook was natuurlijk niet zichtbaar door de wolken, desondanks was het toch zeer de moeite waard.

's Avonds lekker pasta gekookt in ons vannetje en hebben we geslapen onder de Mueller gletsjer en een heldere (!) sterrenhemel. Dat belooft wat voor de volgende dag. Na het eten nog kort gewandeld naar het Mueller uitzichtpunt: weer een klein gletsjer meer en een razende rivier.

Onze wekker ging vroeg want om 8 uur begon onze boottocht over het Tasman getsjermeer. En ja, vandaag hadden we wel geluk: een heldere dag met zon, zon, zon en nog eens zon! Genieten dus. Met een Chinees of 10 werden we in een speedboot gepropt. Onze gids stuurde ons langs de veelvormige drijvende ijsbergen (10% zit maar boven water!). Er zat zelfs een boogvormige ijsberg tussen. We mochten zelfs de ijsberg aanraken en een stukje vasthouden. Hier zitten honderden jaren oude luchtbelletjes in, voer voor de wetenschappers en leuk maar vooral heel koud voor ons. One gids racete ons vervolgens naar het dode ijs: een stuk gletsjer dat achtergebleven is bij het terugtrekken van de gletsjer. Je ziet hier steeds stenen en gruis naar beneden rollen vanwege het smelten. En dan vol gas over het meer van slechts 2 graden (we werden gedwongen om hier minimaal 10 seconden onze handen in te houden om de kou te ervaren) naar de gletsjerwand. Dichterbij dan 200meter mocht niet in verband met het gevaar dat er opeens (1 a 2x per jaar) een gigantisch stuk af breekt. Dit kan een vloedgolf van wel 7meter veroorzaken. Vandaar ook het SPEEDbootje :-) De tocht over het gletsjermeer was een geweldige ervaring, helemaal omdat we op de achtergrond nu (wel) Mount Cook en de andere besneeuwde bergtoppen konden zien! Zoals onze gids het zei: jullie zien eruit alsof je hier wel de hele dag zou kunnen blijven.

En met mooi weer ga je nog meer wandelen. We liepen naar het Kea point waar je uitzicht hebt op de hangende gletsjers en waar je, als je geluk hebt, kleine lawines naar beneden kan zien komen. We hebben meer gehoord (gerommel) dan gezien. Lekker geluncht hier met onze meegebrachte wraps, wortels en een pak sap. Wij noemen dat: lunch met een view.

's Middags reden we langs het prachtige azuurblauwe Lake Tekapo (mmmm lekker kopje koffie) naar Christchurch.