God's own country

Van de kou in Kolkata vlogen we naar Kochi in Zuid India. Op het moment dat we uit het vliegtuig stapten liepen we tegen een muur van vocht en hitte aan. We smolten per direct. Maar na de kou was dit een welkome afwisseling. Ons hotel boekten we lastminute op het vliegveld van Kochi. In dit heritage hotel konden we even bijkomen. De eerste dag hebben we dan ook gewoon helemaal niets gedaan behalve uitslapen, beetje zoeken naar een backwater tour op internet en een boekje lezen in de tuin aan het water. Heerlijk!

De volgende dag zijn we daadwerkelijk iets gaan regelen, welliswaar met een omweg, want het had ook vlakbij gekund ipv 20km verderop zoals wij deden in Ernakulam. 'S middags ook maar in Kochi gezocht naar een leuke plek om oud en nieuw te vieren die avond. Uiteindelijk belandden we bij Fort Cochin aan de zee waar we een diner zouden krijgen met live muziek en waar ze om midden nacht vuurwerk af zouden steken. We regelden ook meteen een tuk-tuk chauffeur die ons midden in de nacht zou terug brengen naar ons hotel. Want 8km lopen zagen we niet zo zitten. Het diner was lekker, de muziek heel gezellig (ookal zongen ze af en toe een beetje vals) en het vuurwerk knalde keihard. Maar oud en nieuw gevoel als je smelt van de warmte, overvallen wordt door muggen, er geen champagne en oliebollen zijn (wie-o-wie heeft ze voor ons ingevroren?), geen aftellen en het vuurwerk na 2 minuten helemaal stil is? Niet voor ons. Maar wel eens voor de verandering zo'n vijf uur eerder nieuwjaar! 2013 wordt voor ons een heel lang jaar :-) Bij deze nog voor alle mensen die we nog niet hebben kunnen bereiken: Gelukkig nieuw jaar, dat 2013 ons allemaal veel moois en gezellige dingen mag brengen. Om 00:15uur brak er een enorme stortbui los en was het helemaal gedaan met de feestpret. Nadat we nog even hebben staan kletsen met de Duitsers die we daar ontmoet hadden sprongen we in onze tuktuk die ons veilig naar het hotel terugbracht. We waren maar wat blij dat hij er was, want van lopen tussen dronken Indiaase jongens (geen vrouw te bekennen op straat) waren wij niet gelukkig geworden.

Op nieuwjaarsdag hadden we de backwater tour gepland: een dag lang door de wateren van Kerala varen. Het ochtendprogramma was niet helemaal aan ons besteed: vooral de gids niet die zichzelf erg geweldig vond maar niets te vertellen had. De lunch was onverwacht lekker (curry natuurlijk) maar het middag programma was zoals we het gewenst hadden: met een kano door kleine beekjes varen. Muisstil is dat ding. In hetzelfde water waar wij doorheen voeren doen de vrouwen daar gewoon de was. De backwaters van Kerala zijn idd erg mooi. Deze provincie adverteert dan ook op ieder bordje met de tekst: Kerala, God's own country.

De dag erna zijn we met een tour mee naar Munnar gegaan. Munnar ligt in de "tea county" en mooi halverwege Kochi en Madurai (vanwaar onze vlucht zou vertrekken). Wat een prachtige rit door de bergen was dat! Alleen al de autorit maakte de tocht de moeite waard. En ook onze homestay (slapen bij mensen thuis dus) had een fantastisch uitzicht op de bergen. Die dag hebben we de hoogste theeplantage van de wereld gezien, de fabriek en het theemuseum bekeken. Zo is dan toch een heel klein beetje gecompenseerd voor het missen van Darjeeling. Na een nachtje op een keihard matras en een kussen zo hard dat je wakker wordt omdat je oor pijn doet vertrokken we naar het hilltop station. Ook hier weer een geweldig uitzicht en genoten van het zonnige weer. 'S middags verlieten wij de tour (die terug ging naar Kochi) en hebben wij nog het national park Eravikulam bezocht. Hier loopt een zwaar bedreigde berggeit rond (de Nilgirithargeit). Was toch wel leuk om even te kijken en van het uitzicht te genieten.De geit hebben we natuurlijk ook gezien en als bonus zeldzame zwarte apen (nigirilangoer)! 'S avonds hebben we in het hotel nog genoten van een ayurveda massage. Blijft toch leuk dat de mannen versie hiervan altijd betekend dat ze Tony keihard op zijn rug gaan slaan (schijnt helend te werken :-)) bij vrouwen doen ze dat gelukkig niet ;-)

De volgende ochtend stond onze taxi op ons te wachten om ons naar Madurai te brengen. Wederom een geweldige rit door de thee bergen. Madurai bezit niets leuks maar wel een grote hindoe tempel (welke voor Zuid India net zo belangrijk is als de Taj Mahal voor Noord India). Ook hier gingen we kijken. Jammergenoeg verplichten ze je om er op je blote voeten in te gaan, dat lijkt heel schoon maar valt vies tegen (getuige ook de douche later). Een enorme kitch tempel, met gelovigen die zich plat op de grond werpen voor een standbeeld van een blije koe, strenge olifant of een lenig mens met 8 armen.