The Sound of Milford

Vanaf Queenstown loopt een scenic route naar Milford Sound. We reden tussen de besneeuwde (!) bergen door en langs een heleboel schapen. De laatste 120km voert langs valleien, meren en razende beken naar het haventje. We waren mooi op tijd voor de laatste cruise die dag: 2 uur lang door de fjorden varen en genieten van de watervallen die (vanwege de regen) nog steeds zichtbaar waren. Aan het einde van de middag heb je het geluk dat de zon onder een bepaalde hoek staat waardoor de mist  van de watervallen alle kleuren van de regenboog krijgt. Oranje, geel, paars, het was net alsof ze er een kleurlamp opgezet hadden. De boot voer vlak langs (dan wel bijna onder) de watervallen en de fjorden. Hierdoor merk je pas echt goed hoe hoog de 1km hoge fjordwanden zijn. In de baai zwommen nog bottlenose dolfijnen (flipper) en de fur-seals.

Doordat we buiten de boot opgegeten werden door de sandflies besloten we om de 120km weer terug te rijden (er is maar 1 doodlopende weg naar Milford Sound) naar Te Anau om te overnachten. Om zeven uur sluit de tunnel, dus het was opschieten om nog terug te kunnen. Maar eerst toch nog even snel een korte (10minuten) wandeling naar The Chasm (kloof) waar de rivier doorheen denderde. Op de parkeerplaats kwam er zomaar een Kea (zeer zeldzaam) op ons af wandelen! Foto's maken op de valreep en natuurlijk nog op tijd voor de tunnel.

Kilometer vreten was het, maar bij zonsondergang was de route nog mooier dan op de heenweg.